Hüzzam Bir Şarkı

Ölüm ölümdür işte
Sırları yoktur onların
Zamansız bir oynaşmadır
Tırnaklara sürülen

Nereye gömülmek kötüdür?
Bilmem!
Toprak daha çok sevdalıdır
Daha sıcak tutar eldivenlerden

Tiksintiyle gelen varlıklarınız
Var kıldıklarımın da viranesidir
Çoktan ekşidi bu meyve
Çoktan çürüdü bedenleriniz
Süslü çullarla taşınan leş
Gömülür maskaralara
Masmavidir gözleriniz.

Ölüm ölümdür işte
Bir göz aydınlığıdır hasta bakıcılara.

Göz Aydınlığı

ayakta kalan alkış,
bezgin bir ruhun salonunda duvarlara çarpınca,
katmerli bekleyişler hafifleyen elimde tüy gibi ağırlaştı.
ağrıdım sonra.
dört tarafı saran bir şeydi bu
kapana takılı kalan vakte, nefesinle şımaran rüzgar bir türlü sığamadı.
sıktıkça sıktı boynumu atkı
damarlarımı daraltan adın,
tutamadığım bir yeminle dolaştı.
şiirin tevbesine yaraşan teslim olmaktı.
kalem bırakmaktı.

zira kağıt senin.

fiyakalı bir gömlek kalıyor banada
cebime umursamazlık
yakama küstahlık…