Günceden (kapanış)

Kapandı günce
Kapandı kuyu

Şiir sona bağlandı
Gözlerinin ışığına sunamadığım kelimeler
Zarifçe sırra kadem bastılar
Anlayabildim gidişlerini
Bir kalemin boynuna asılmakla
Bir kalenin burçlarına çıkmak ayrı şeylerdi
Saygıyla eğiliyorum önünde
Koca Hünkârın

Düşman değilim
Pişmanlık yok askerlerimde
Ölmedim, öldürmedim
Elinde kılıç tutan bir günü
İkiye böldüm de
Ona güneşi
Günceye geceyi,
Ganimet bildim.

Hep iştihadayım
O surlarda göz bağım
Bir ışık sızarsa rahlenin ortasından
Kaybetmeye aldırmam
Açılan gönüllü kapılardan
Kim geçer bilmem de
Koca bir derviş gibi
Şiirsiz ellerime
Dualar ısmarlarım.

Ey büyük hünkâr
Aşkın orucudur kapanan günce
Soframda bir lokma yok, olsun
Sen gül büyüt yüzünde
Bir tenha bulurum da
Bayram olur
O zaman.

Kapan günce…üç parelik bir aşkla

Aşk!
Aşk!
Aşk!