Yanılgı

Yıkıldı saray.
Bitti fırtına.
Toz toprak kaldı.
Bir kurşun, bir silahla buluşsun diye yola çıkmıştı.
Ulaklar geri döndüler.
Buzdan duvarlar, lütuf sayılmış lütfedilmiş bahşişlerle geri gelmenin utancını anlattılar.
”zaman bitti” dedi birisi.
Bitti dedi başkası..herhangi biridir dedi, herhangi biri.
İhtişamlı bir törenle yakıldı fermanlar, elde küllerden bir karanlık, bırakılmış ellerden bir tırnak izi…
Devlette kalmadı hikmette bu yanılgıda.
Çiğnendi bahçe,
Kuruldu divan,
Kaftan düştü.
Koşup eline bir silah verdim. Namluya bir kurşun sürdüm.
Zaman tanık.
Suç sabit.
Can yaktı çekilen tetik.
Bana, parmağın acıyor mu diye sormak düştü.
Ne dediğini du ya ma d……

Ölümün notu:
”Soğudu.”