ARAYAN

”ay damlası” bir şiir ağlayarak
bütün yangınların harlanmış öznesi olacak.

aşk; bedensiz şahitlerin yeminidir.
atılan bunca imzadan sonra
bildirip bulduran adına..bismillah!!!

AYRIK

Duanın kalbe değdiği yerde, ıslanır.
Beklerim.
Sükunetle dudaklarda bir kıpırtı
Ellerde gece serinliğinden kalma bir yıldız
Beni sana bağlayan şu sızı birde.

SEN BÜYÜYÜNCE

Demir ateşin karnında
Çırakların hantal gövdesine gözyaşı alası
Bilmek erimişliği değilsen
Damarların sana hasmı yok gerilmek için

DÜŞ

Yokluktan, varlığın rahmine düşeriz.
Kan pıhtısı olur adımız.
İlk basamaklar çıkılmaya başlanır,
Anne ve baba eklenir bilinmezliğimize
Bilinir olur, röntgen cihazlarına düşeriz

EDEBİYAT DERGİCİLİĞİ

Bazı zamanlar geçmişe dönerek, geride bıraktıklarımızı tekrar gözden geçirmeye başlarız. Bunların içinde mektuplar, kitaplar, alınmış notlar, fotoğraflar, günlükler, gazete kupürleri, düzenli düzensiz dosyalanmış birçok belge ve bilgi vardır. Geçmiş ile gelecek arasında hem ruh halimize hem de maddi varlığımıza ışık tutması açısından önemlidir bunlar.

ACININ RENGİ

Mavi bir göz
Abdulseyf caddesinde bakarken
Elleri yamalı adamlar kopup geldiler
Objektiflerin tamda konuştuğu yerde sen sus dediler.

YILLARIN RENGİ

Eteklerimizde topladığımız taşların kanatanları duruyor.
Dökmek istemiyoruz.
Kendi sığınağımıza giden yol burada diye, avazımızın çıktığı kadar bağırıyoruz.
Kimse duymuyor.
Seslerin arasında tanıdık bir söz yok
Anlam, toplama kamplarında tutuluyor ay gibi.
Her takvim bir de kurşun sıkıyor üstelik.
Pazartesinden pazara…