Hüzzam Bir Şarkı

Ölüm ölümdür işte
Sırları yoktur onların
Zamansız bir oynaşmadır
Tırnaklara sürülen

Nereye gömülmek kötüdür?
Bilmem!
Toprak daha çok sevdalıdır
Daha sıcak tutar eldivenlerden

Tiksintiyle gelen varlıklarınız
Var kıldıklarımın da viranesidir
Çoktan ekşidi bu meyve
Çoktan çürüdü bedenleriniz
Süslü çullarla taşınan leş
Gömülür maskaralara
Masmavidir gözleriniz.

Ölüm ölümdür işte
Bir göz aydınlığıdır hasta bakıcılara.

Göz Aydınlığı

ayakta kalan alkış,
bezgin bir ruhun salonunda duvarlara çarpınca,
katmerli bekleyişler hafifleyen elimde tüy gibi ağırlaştı.
ağrıdım sonra.
dört tarafı saran bir şeydi bu
kapana takılı kalan vakte, nefesinle şımaran rüzgar bir türlü sığamadı.
sıktıkça sıktı boynumu atkı
damarlarımı daraltan adın,
tutamadığım bir yeminle dolaştı.
şiirin tevbesine yaraşan teslim olmaktı.
kalem bırakmaktı.

zira kağıt senin.

fiyakalı bir gömlek kalıyor banada
cebime umursamazlık
yakama küstahlık…

Karmaşa II Yavuz BAŞAK

Şerbet tasında eriyen
Ağzımın şaklabanı zehir baklam
Olduğun yerde duramam
Direnemem biliyorsun
Islatırım hemen.

Dağılırsam…
Ağırlaşmadan sancı
Kelimeleri örtbas etmeyin sakın!
Aklımın tuzağıdır aşkı soğutmak
Ve düşen kırağıdır, bilin!
Kalp batımında son ufka yakın
Bir defa daha güneşle
Kara iplik ayrışmadan o vakte gidin
Nazlı terziler sevdim sizde görün!

Beklemek susuzların işi değil
Anladım karıncaları yağmur yağarken
Anladım eskicilere kabuslar neden verilir
Anladım neden yırtılır ütüsü bozuk bir şiir

Nazlı terziler sevdim sizde görün!
Küçüldüm de giremedim yüksüğe
Dolandı hep beyaz,
Ay beyazı bir gömlek
Biçildi karmaşada
Ortada bırakıldım.
Dilimi çektim tabanlarından…
Ve
Sığdım.
(Gökekinden)

Karmaşa / Yavuz BAŞAK

Katarlar ardı sıra takılmış olanları umursamadan gider. Karşı koymak işe yaramaz, Vagonlar, kampanaları kırılsa da, acı fren sesleri kulakları doldursa da, Katar’ı biraz yavaşlatmaktan, biraz hırpalamaktan başka bir şey yapamazlar.
O güç, içerde olanın aksidir. Mevcudattır. O güç, bir evin sokağa bakan camlarını kırma pahasına atılan, küçük bir taş parçasına sarılmış küçük bir kâğıttır. Ağırlık taşındır, taşıdığı mana cürümünü hafifletebilir o zaman. Rüzgâr pekâlâ bu ulağın arkasından gidebilir.

Bu Gece / Hasan Fahri TAN

Bir esenliktir ki,
Yağar ta fecre kadar
Rahmet sağnağı…

Rüya / Yavuz BAŞAK

Kılıcı keskin kılan inceliğin
Saçında gözü varsa
Benim de kaba bir ruhum var
Her teline yetiyor adınla dağılınca…

Eylül / Abbas ALBAYRAK

geldin
ve yalnız dönüyorsun yine
yine suskunsun, kederlisin
bekleyeceğim seni
söz veriyorum sana
ölmeyeceğim başka bir zamanda

Güncede Kan Tadı / Yavuz BAŞAK

Ve bende sarı yapraklar eylülden önce

Üşümelerim gelmeden dökecek değilim

Sıcak bir kirpik altı, ruhun şezlongu

Dipdiri bakınca kadın gözlerin

Umursamam yanağından uçanı

Duldana sığınmış bir kaçak gibi

Söz, ses çıkarmam

Çok yavaş yürürüm kalbinde

Öylece, özlerim seni.

ŞAİR / Abbas ALBAYRAK

Ey şair!
Şekilsiz bir hevesle yarattığın hüzün
Daha ilk hecede susturuyor seni
Çıkarıldın kimsesiz bir serüvenden
Sakın çabalama
Kulakların bir başkasında
Değil eller senin
Uzaksa uzak izlediğin cehennem
Yankısı sende işte
Hiçbir yere kaçamazsın
Ama sularına katmadan kendini
Hatırla susuzluk neyin nesiydi
Şairane.

Günceden (kapanış)

Kapandı günce
Kapandı kuyu

Yanılgı

Yıkıldı saray.
Bitti fırtına.
Toz toprak kaldı.

TUT / Yavuz BAŞAK

ne yani
sevmiyor musun beni
tut elimi o zaman
bana bir yalan söyle.

GÜNCEDEN / Yavuz BAŞAK

VI
yılları geri saran
bir çıkrığım olsaydı
içine dadandığım ay hakisi kuyunun
yusuf’a rahvan olan yularını tutardım

GÜNCEDEN (BİR DAMLA) / Yavuz BAŞAK

III.

Sana,
kalbi sığınak bilen gözyaşına
ramak kala öpülen bir ölü
son sıcaklık
son defa candan kalan can gibidir desem.
bir deniz şakasına bakan gözlerin
aklımın koylarına konuşur yine.

VÜCUD ŞEHRİ / Yunus EMRE

İşbu vücud şehrine bir dem giresim gelir
İçindeki sultanın yüzün göresim gelir
İşidirim sözünü, göremezem yüzünü
Yüzünü görmekliğe, canım veresim gelir

Suzidil / Özlem ERDOĞAN

Açılmasın dedikleri
buyurgan sırlarla dilsiz
ve densiz bakışkar bilen
ahraz kalbin
alıngan atışındasın.
Sûzidil
üstüne varma bunca hiçsizliğin
zira
azadsız mahcubiyetin
durduğu eşiktesin.

MARAZ / SULTAN

Belalı bir his bu
Pasak dolu marazî,
Batağı tüm rezilliğin
Sesindeki soğukluk
Kelimelerin kansız

”Şimdi gözyaşı ayak izlerine damlıyor.”

SAYE-BAN / Yavuz BAŞAK

surre emin ayakta
hande-i nur göründü.
eyleşmedi feryada
sözün balçığı kaldı.

KAYITLAR

22.07.2007-Yol Düşleri Programı-kayıt-